Warszawa. Dom Aliny Janowskiej i Wojciecha Zabłockiego na Kaniowskiej w rejestrze zabytków · TVN Warszawa · El Autómata
Lunes, 16 de noviembre de 2026
Portada de las 22:40
Todos los periódicos y la radio, en unoEscrito por IA a partir de 12 medios · Cómo se hace
Varsovia
TVN Warszawa · texto original
Warszawa. Dom Aliny Janowskiej i Wojciecha Zabłockiego na Kaniowskiej w rejestrze zabytków
Dom przy ulicy Kaniowskiej na warszawskim Żoliborzu, związany z aktorką Aliną Janowską i architektem Wojciechem Zabłockim, został wpisany do rejestru zabytków. To przykład architektury, w której tradycyjne podhalańskie inspiracje połączono z nowoczesnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi.
Foto: vía TVN Warszawa
Alicja Glinianowicz · TVN WarszawaPublicado 7 nov, 12:34Ver en tvn24.pl
Dom Aliny Janowskiej i Wojciecha Zabłockiego wpisany do rejestru zabytków
Źródło wideo: Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków
Źródło zdj. gł.: Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków
Dom przy ulicy Kaniowskiej na warszawskim Żoliborzu, związany z aktorką Aliną Janowską i architektem Wojciechem Zabłockim, został wpisany do rejestru zabytków. To przykład architektury, w której tradycyjne podhalańskie inspiracje połączono z nowoczesnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi.
Willa przy ul. Kaniowskiej 21 na warszawskim Żoliborzu powstała w latach 70. XX wieku według projektu Wojciecha Zabłockiego - architekta, olimpijczyka i szermierza, autora licznych obiektów sportowych, a także redaktora miesięcznika "Architektura". Zaprojektował ją z myślą o swojej rodzinie, realizując koncepcję domu, który łączyłby tradycję z nowoczesnością.
O wpisaniu obiektu do rejestru zabytków poinformował w piątek Marcin Dawidowicz, Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków.
Nowoczesność z tradycyjnych materiałów
"Dom wyróżnia się wśród okolicznych willi wysokością i stylem, więc budził kontrowersje. Zabłocki udowodnił w nim tezę, którą głosił na łamach 'Architektury' w 1971 r.: dobrą, nowoczesną architekturę można tworzyć także z tradycyjnych materiałów, a to sztuka nie lada" - opisał konserwator.
Źródło zdjęcia: Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków
Koncepcja budynku zakładała stworzenie dwóch domów na podłużnej, nieregularnej działce, połączonych podwójnym atrium i ustawionych względem siebie pod kątem 90 stopni. Miały tworzyć wspólną całość, zachowując jednocześnie odrębność.
W architekturze willi wyraźnie widoczne są inspiracje tradycyjnym budownictwem Podhala. Wysoki, podpiwniczony parter pokryto cegłą klinkierową, natomiast wyższe kondygnacje ukryto w drewnianych nadbudowach. Szerokie, masywne deski ułożono w sposób charakterystyczny dla zakopiańskiej architektury. "Dach się nie unosi, jak w obiektach sportowych Zabłockiego, ale wysoko podniesione szczyty i zwężające się ku górze boki balkonów kierują wzrok w niebo" - wyjaśnił Dawidowicz.
Wartość zabytkowa domu nie ogranicza się do jego zewnętrznej formy. Zachował się również czytelny historyczny układ funkcjonalny oraz wiele oryginalnych elementów wyposażenia. Wśród nich znajdują się drewniane schody, kamienne kominki, posadzki z lastriko, kute kraty i sosrąb z rytowanymi sylwetkami szermierzy.
W piwnicach znajdowała się sala do ćwiczeń, garaż i sauna, a w dawnej pracowni na piętrze powstawały kolejne pomysły architekta.
Ona powstanka i aktorka, on olimpijczyk i architekt
Historia willi jest związana z jej mieszkańcami. Alina Janowska była aktorką, ale również łączniczką w Powstaniu Warszawskim. Zapisała się w historii polskiego kina jako jedna z aktorek pierwszego polskiego filmu pełnometrażowego zrealizowanego po II wojnie światowej.
Jej mąż, Wojciech Zabłocki, był znawcą architektury - projektował obiekty sportowe i publikował teksty poświęcone architekturze. Spełniał się też sportowo - jako szermierz reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich.