Robert Lewandowski wrócił do gry. W poprzednim spotkaniu z Colorado Rapids wejście Polaka odmieniło losy meczu i dało Chicago Fire wygraną. Teraz zagrał od pierwszej minuty i potwierdził dobrą dyspozycję. Wygranej nie dał, rywale zwyciężyli w Chicago 4:3, ale swoje zrobił. Co prawda obie bramki strzelił z rzutów karnych (w sumie ma 9 goli w 19 meczach), ale jego wkład w grę Chicago Fire był zdecydowanie większy. Trzecia bramka dla gospodarzy była dobitką strzału Polaka w słupek. Ale to nie wszystko. "Lewy" cofał się, "pressował" rywali, zagrał kilka świetnych piłek, kreował sytuacje dla kolegów.
Problem polega na tym, że nie do końca pasuje on do dość prostej gry Fire. Mało kto poza Lewandowskim jest w stanie grać z pierwszej piłki, widzieć więcej. Technicznie jego koledzy są raczej ograniczeni, mają opóźnione decyzje, swoją opieszałością czy brakiem dokładności w przyjęciu czy podaniu marnują okazje do dobrych akcji. Szkoda wspominać o kreowaniu sytuacji. Polak jednak całe życie był typową "dziewiątką", snajperem, tymczasem jego koledzy z drugiej linii nie są w stanie doprowadzić go do czystej okazji bramkowej.
ZOBACZ WIDEO: Jan Urban szykuje kadrę dla... swojego następcy
Do tego dochodzi koszmarna gra linii defensywnej. Radosna twórczość obrońców dziwi, tym bardziej że menedżer Fire, Greg Berhalter, to były środkowy obrońca kadry USA, uczestnik mistrzostw świata w 2002 roku. Tymczasem jego obrońcy zmarnowali całą pracę, którą z przodu wykonał Lewandowski i inni gracze ofensywni.
Trzy bramki, przy których udział miał Polak, na nic się zdały. Z taką grą w obronie Fire może mieć problem w play-offach przeciwko drużynie Charlotte FC.
Z perspektywy meczów kadry z Rumunią (14.11) i Szwecją (17.11) forma Lewandowskiego cieszy. Wydaje się, że liga MLS była dobrym wyborem. Dla zawodnika, który zbliża się do końca kariery, granie, może na niezbyt wysokim poziomie, jeśli chodzi o rozumienie gry, ale z dobrą intensywnością, pozwala utrzymywać się Polakowi w przyzwoitej dyspozycji. Jednak w kadrze narodowej będzie miał zawodników o znacznie wyższej kulturze gry, takich, którzy potrafią z nim lepiej współpracować.
W Chicago Lewandowski bardziej szuka kolegów niż oni jego. Może to też sygnał, że "Lewy" w drużynie narodowej powinien grać głębiej, nie być już jedynie egzekutorem, ale też rozgrywać. W meczu z Columbus kilka razy pokazał, że widzi więcej niż inni, potrafi zagrać nieszablonową piłkę, jest tam, gdzie powinien być. Nie jest zawodnikiem, który przedrybluje kilku rywali, zabawi się z nimi, ale takim, który ma wizję i na tyle dużą jakość techniczną, że nogi wykonają to, o czym pomyśli głowa.
Gdyby po akcji Polaka jeden z kolegów potrafił uderzyć celnie z pięciu metrów, gdyby inny przyjął piłkę i miał sytuację sam na sam, gdyby kolejny zagrał celnie do wychodzącego napastnika, Lewandowski mógłby mieć udział nie przy trzech, a przy sześciu akcjach bramowych. Wygląda to trochę tak, jakby profesjonalny zawodnik zszedł do poziomu ligi szóstek. Sam nic nie zrobi. Wyraźnie się męczy. Na szczęście nie okazuje frustracji, walczy, szarpie, ale cóż...
Nagrodę dla najlepszego zawodnika meczu, zamiast Lewego, zgarnął chilijski napastnik rywali, Gonzalo Tapia. Do domu przywiózł dodatkowo niezwykle cenną pamiątkę, koszulkę Polaka.
STS to legalny bukmacher. Gra u nielegalnych podlega karze. Hazard może uzależniać. 18+