Leo Beenhakker miał takie powiedzenie "team is growing", bardzo je lubił, podkreślał w ten sposób postępy. Myślę, że nie znajdzie się nikt w kraju nad Wisłą, kto powie, że ta obecna "drużyna rośnie". Nie ma tu powtarzalności, nie widać myśli, która pozwala nam coraz dłużej prowadzić, albo grać efektywnie z kontrataku. Jeśli ktoś zapyta dziś, jaki jest styl drużyny Jana Urbana, odpowiem szczerze, że nie wiem, nie mam pojęcia. Od jakiegoś czasu ta drużyna gra piłkę podwórkową, przypadkową.
Z bardzo przeciętną Rumunią, pewnie jedną z najgorszych w historii, do 80. minuty nie byliśmy w stanie stworzyć dużo sensownego z gry. Prawie każda nasza akcja była kasowana przez rywali, zanim na dobre się rozpoczęła. A przecież to nie była żadna Hiszpania czy Anglia. To byli Rumunii z zespołów takich jak Universitea Craiova, Bristol City, Lincoln City czy Rayo Vallecano.
ZOBACZ WIDEO: "Hej Polska gol!". Niesamowity doping polskich kibiców
Nie ma tu przypadku. W dwóch meczach z Bośnią nie umiemy strzelić bramki, strzelamy po jednej w meczu z Rumunią i Szwecją. Obraz zamazuje wysoka wygrana w pierwszym meczu z Rumunią, 6:0, ale warto pamiętać, że do kiedy rywale grali w jedenastu, byli jednak od nas lepsi. Polska zmierza dziś w kierunku dywizji C Ligi Narodów.
Polska ma potężny problem z tworzeniem sytuacji. I spora w tym wina selekcjonera, który sam sobie wkłada kij w szprychy. Teraz mieliśmy kolejny przykład.
Trzeba przyzwyczajać się do tego, że Robert Lewandowski młodszy już nie będzie. To oznacza coraz więcej meczów, gdzie po prostu będzie bezbarwny, tak jak to miało miejsce w meczu z Rumunią. Niewiele zabrakło, a strzeliłby gola po dośrodkowaniu Zalewskiego, a potem jego strzał fantastycznie obronił bramkarz Legii Otto Hindrich. Nie był to występ topowy, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że dopiero co był najlepszym napastnikiem świata. Jednak trzeba pamiętać, że Lewy musi mieć dobry serwis z tyłu, musi mieć tych piłek znaczne więcej.
W związku z tym, że nie grał Piotr Zieliński, selekcjoner szukał opcji. Niestety uparł się i nie powołał najlepszego polskiego zawodnika Ekstraklasy Bartosza Nowaka, który regularnie kreuje sytuacje... A to oznacza, że do wyboru został mu kreatywny, będący w znakomitej formie Bartosz Mazurek i Karol Świderski, a więc zawodnik, którego gra oparta jest na motoryce, doskoku, umiejętności pressowania. Natomiast jego dorobek w ostatnich 16 meczach, włącznie z Rumunią, to jeden gol i zero asyst. Wystawianie napastnika mającego takie statystyki to szkoleniowe samobójstwo Urbana. Nie przekonuje mnie, że ciężko pracował. Kadra to nie fabryka mebli. Zawodnik ofensywny musi dać konkrety.
Może Urban chciał pokazać, że jest wizjonerem i widzi więcej niż inni, w końcu tego wymaga się od selekcjonera. Niestety wyszło na to, że widzi mniej niż przeciętny kibic. Świderski nie oddał strzału, nie dał żadnego istotnego podana, nic nie wykreował. Wniósł tyle, co manekin treningowy. Nie chcę tu się znęcać, bo szanuję Karola jako piłkarza, szanuję jego dorobek. Ale cóż, wszyscy chyba oglądaliśmy ten sam mecz.
Co ciekawe, gdy Świderskiego i Lewandowskiego zmienili Adrian Benedyczak i Bartosz Mazurek, nasza gra z przodu nabrała nieco kolorów.
Problem polega na tym, że napastnicy za plecami nie mieli kreatywnych zawodników w pomocy. Sebastian Szymański miewa znakomite mecze, ale nie był i nie będzie prawdziwym liderem, zawodnikiem, który poprowadzi drużynę, wygra mecz. To jest tzw. zawodnik na skróty: miewa zagrania, które trafią do składanki najlepszych akcji meczu, ale to mylący obraz, bo to są drobne przebłyski, które przyćmiewają przeciętną grę. Nie zawsze, bo - podkreślę raz jeszcze - miewa wielkie mecze, ale nie jest w tym regularny. Z Rumunami coś tam szarpał, ale nic nie wyszarpał.
Jeśli był w tej formacji jakiś plus, to na pewno skrzydłowi. Nicola Zalewski tworzył zagrożenie, kilka razy zgubił swojego obrońcę, dał dośrodkowanie. Mogło coś z tego być. Marcel Reguła różnie. Nie można mu odmówić ambicji, walczył, pressował, dużo biegał, miewał momenty i strzelił bramkę. Więc występ pozytywny. Wiktor Nowak tym razem bez błysku, ale to młody zawodnik, który ledwie zadebiutował, więc można mu wybaczyć.
W końcu dochodzimy do linii defensywnej. Jakub Kiwior, jak na zawodnika FC Porto, z doświadczeniem w Premier League, był dość niepewny i gdyby nie wsparcie Kacpra Potulskiego, jego błędy dałyby Rumunii znakomite sytuacje. Potulski to jeden z plusów tej drużyny. Miał najwięcej działań defensywnych ze wszystkich naszych zawodników, a więc odbiorów, przechwytów. Za jego sprawą mieliśmy trzy niezłe akcje ofensywne, dwie prawie zakończone strzeleniem bramki. Rośnie nam - mam taką nadzieję - wielki piłkarz Ale to jest zaledwie 18-latek i nie można oczekiwać od niego, że będzie za każdym razem ratował nas z opresji.
Jeśli chodzi o boki, Oskar Kubiak miał fajne momenty, jak na zawodnika początkującego, spisał się całkiem nieźle. Matty Cash też miewał chwile, jednak od zawodnika z takim doświadczeniem w najlepszej lidze świata można jednak wymagać znacznie więcej w spotkaniu z bardzo przeciętnym rywalem.
Bramkarz Bartłomiej Drągowski ani nie pomógł ani też nic nie zawalił. Solidny występ bez fajerwerków.
To tyle, jeśli chodzi o indywidualności. Natomiast wróćmy do tego, że ta drużyna nie funkcjonuje na wysokim poziomie. Oczywiście trzeba zdać sobie sprawę z tego, że stan posiadania nie jest taki jak kilka lat temu. Jak ładnie zauważył jeden z internautów, dziś napastnika Chicago Fire zmienia piłkarz Kasimpasy, na bramce stoi zawodnik Widzewa, zaś zbawicielami mają okazać się piłkarze Zagłębia Lubin i Slavii Praga. Wpadliśmy w przeciętność, ale jednak graliśmy z rywalem, który na papierze jest znaczne słabszy od nas. I ten rywal potrafił obnażyć nasze braki, naszą bezzębność i bylejakość.
Nie idzie to niestety w dobrym kierunku i choć zawsze byłem ostatni, by wzywać do zmiany selekcjonera, to obawiam się, że on właśnie zwalnia się sam.