Wypowiedź premiera padła w kontekście dyskusji o formacie rozmów dotyczących zakończenia wojny na Ukrainie oraz roli państw europejskich w tym procesie.
Tusk: ostrożność wobec formatu rozmów i stawianie na instytucje UE
Podczas spotkania z mediami w Dublinie szef rządu podkreślił, że nie zamierza uczestniczyć w rywalizacji o to, który z europejskich przywódców zasiądzie bezpośrednio przy stole negocjacyjnym z udziałem Rosji i USA. Zdaniem premiera najważniejsze jest wypracowanie jednolitego stanowiska w ramach struktur Unii Europejskiej, takich jak Komisja Europejska czy Rada Europejska.
Donald Tusk przekonywał jednocześnie, że nieobecność Polski przy bezpośrednim stole z delegacją rosyjską wynika z postrzegania Warszawy jako państwa o bardzo twardym stanowisku wobec Moskwy, a sam format rozmów na obecnym etapie budzi jego zastrzeżenia:
Szef rządu dodał, że pozostaje w stałym kontakcie i jest codziennie konsultowany przez sojuszników, jednak nie chciałby, aby Polska autoryzowała propozycje przygotowane w Moskwie, które w jego ocenie stanowią bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa kraju.
Uderzenie w sojusznika w kluczowym momencie
O ile łatwo zrozumieć słowa premiera o Rosji, o tyle nie wiadomo dlaczego Tusk czepia się Stanów Zjednoczonych i jak w zasadzie wyobraża sobie negocjacje pokojowe bez udziału przedstawicieli agresora?
Niestety zestawienie w jednym zdaniu amerykańskich dyplomatów prezydenta Donalda Trumpa oraz przedstawicieli Władimira Putina jako „dwóch głównych aktorów”, przez których Polska nie jest mile widziana, podważa zaufanie do kluczowego sojusznika Polski w ramach NATO.
Ciekawe również jak wypowiedź premiera skomentowałby jego zastępca i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz, który kilka dni temu był w Waszyngtonie na spotkaniu z szefem Pentagonu Pete Hegseth'em, by dopinać sprawę stałej bazy amerykańskich wojsk w Polsce.
Uderza także łatwość z jaką Tusk rezygnuje z zabiegania o bezpośrednią obecność Polski przy głównym stole negocjacyjnym na rzecz instytucji unijnych, co przecież osłabia podmiotowość Warszawy w regionie Europy Środkowo-Wschodniej.