O alugueiro por menos de 600 euros desaparece de Galicia: só 79 anuncios nas sete grandes cidades · Galicia Confidencial · El Autómata
Lunes, 16 de noviembre de 2026
Portada de las 21:50
Todos los periódicos y la radio, en unoEscrito por IA a partir de 16 medios · Cómo se hace
Edición Galicia
Galicia Confidencial · texto original
O alugueiro por menos de 600 euros desaparece de Galicia: só 79 anuncios nas sete grandes cidades
Un estudo da Asociación Galega de Inmobiliarias (AGALIN) revela que apenas o 6,62% das vivendas de alugueiro de longa duración anunciadas nas sete cidades galegas custan menos de 600 euros. ...
Atopar unha vivenda de alugueiro en Galicia por menos de 600 euros ao mes converteuse nunha tarefa especialmente complicada, mesmo para quen está disposto a buscar fóra das grandes cidades. Os portais inmobiliarios poden ofrecer unha primeira impresión de abundancia, con centos de anuncios distribuídos entre barrios, concellos e áreas metropolitanas. Porén, esa oferta redúcese considerablemente cando se descartan as vivendas destinadas a estadías temporais e volve diminuír cando se establece un límite de prezo asumible para un fogar que depende dun salario. O resultado é un mercado no que a existencia de anuncios non sempre se traduce en posibilidades reais de acceder a unha residencia habitual. Nas sete grandes cidades galegas, só 79 dos 1.194 anuncios de alugueiro de longa duración analizados pola Asociación Galega de Inmobiliarias (AGALIN) ofrecen unha vivenda por menos de 600 euros mensuais.
Esta é unha das principais conclusións que se desprenden do estudo sobre o mercado do alugueiro en Galicia elaborado por AGALIN, datado o 29 de outubro de 2026, ao que tivo acceso Galicia Confidencial. O documento analiza os anuncios publicados no portal inmobiliario Idealista durante os días 18, 19 e 20 de outubro, tanto nas sete cidades como en numerosas localidades das súas áreas de influencia e doutras comarcas galegas. A investigación permite observar non só os prezos solicitados polos propietarios, senón tamén a distribución entre alugueiros de longa duración e contratos de tempada, unha diferenza fundamental para quen busca establecer a súa residencia de maneira permanente. Nas sete cidades, a asociación contabilizou 1.737 anuncios de alugueiro, dos que 1.194 correspondían á modalidade que o informe denomina "indefinida", utilizada para identificar a oferta de longa duración. Dentro deste último grupo, só 79 vivendas tiñan un prezo inferior aos 600 euros.
Isto significa que apenas o 6,62% dos anuncios de alugueiro estable analizados estaban situados no tramo máis económico. No extremo contrario, 204 inmobles superaban os 1.200 euros mensuais, máis do dobre dos que podían atoparse por debaixo dos 600. O traballo non constitúe un censo de todas as vivendas dispoñibles en Galicia nin recolle a totalidade dos contratos en vigor, xa que se limita aos anuncios observados nun portal durante unhas datas concretas. Con todo, ofrece unha fotografía das dificultades que atopan as persoas que buscan un fogar: prezos elevados, escaseza de oferta de longa duración e fortes diferenzas territoriais. Nalgúns municipios, o principal problema son as mensualidades; noutros, a elevada presenza do alugueiro temporal; e en determinadas vilas, simplemente, a ausencia de anuncios de vivendas estables na mostra.
Santiago xa é zona tensionada: os novos alugueiros non poderán superar o prezo do contrato anterior / Arquivo
SETE CIDADES, PERO SÓ 79 VIVENDAS POR MENOS DE 600 EUROS
A distribución da oferta máis económica amosa importantes diferenzas entre as grandes cidades galegas. Ourense concentra 30 dos 79 anuncios de longa duración por baixo dos 600 euros, seguida de Ferrol, con 17; A Coruña, con dez; Vigo, con sete; Santiago de Compostela, con seis; Pontevedra, con cinco; e Lugo, con catro. En ningunha das sete cidades o peso desta franxa supera o 12% da oferta estable analizada. As proporcións máis baixas aparecen en Vigo, onde só o 2,76% dos alugueiros de longa duración custan menos de 600 euros, e Lugo, cun 2,80%. Santiago presenta un 3,85%, Pontevedra un 5,75%, A Coruña un 8,47%, Ferrol un 10,18% e Ourense un 11,15%.
Cidade
Anuncios totais
Longa duración
Menos de 600 €
% da oferta estable
A Coruña
280
118
10
8,47%
Santiago
294
156
6
3,85%
Ferrol
231
167
17
10,18%
Vigo
338
254
7
2,76%
Pontevedra
125
87
5
5,75%
Lugo
172
143
4
2,80%
Ourense
297
269
30
11,15%
Total
1.737
1.194
79
6,62%
Fonte: estudo de AGALIN elaborado a partir de anuncios de Idealista consultados entre o 18 e o 20 de outubro de 2026. Porcentaxes calculadas sobre os anuncios de longa duración de cada cidade.
Mentres a oferta inferior aos 600 euros é minoritaria, 204 anuncios de longa duración nas sete cidades superan os 1.200 euros mensuais. Vigo concentra 89 destes inmobles, A Coruña reúne 45 e Santiago outros 44. Estas tres cidades agrupan así a maior parte da oferta situada no tramo de prezos máis elevado que diferencia o estudo.
A CORUÑA: CASE SEIS DE CADA DEZ ANUNCIOS SON DE TEMPADA
A cidade da Coruña presenta unha das situacións máis singulares da investigación debido ao peso do alugueiro temporal. Dos 280 anuncios contabilizados, 162 corresponden a contratos de tempada e só 118 a alugueiros de longa duración. Isto significa que o 57,86% da oferta observada é temporal, unha circunstancia que reduce considerablemente as alternativas para as persoas que necesitan establecer a súa residencia habitual na cidade. Ademais, dentro dos 118 anuncios estables, o tramo máis numeroso é o que supera os 1.200 euros mensuais, con 45 vivendas, equivalentes ao 38,14%. Outros 32 inmobles sitúanse entre os 900 e os 1.200 euros, mentres que na parte máis económica aparecen unicamente dez anuncios por baixo dos 600 euros e oito entre 600 e 750 euros. A combinación de prezos elevados e dunha elevada proporción de alugueiros temporais debuxa un escenario no que a cantidade total de anuncios dispoñibles pode resultar pouco representativa das posibilidades de atopar unha vivenda para residir de maneira continuada.
VIGO: A FRANXA MÁIS HABITUAL TAMÉN SUPERA OS 1.200 EUROS
Vigo presenta unha distribución diferente entre as modalidades de alugueiro, pero tamén unha importante concentración de prezos elevados. Dos 338 anuncios localizados, 254 son de longa duración, o 75,15%. Con todo, esta maior presenza da oferta estable non se traduce nunha abundancia de vivendas económicas. Só 7 anuncios custan menos de 600 euros, mentres que outros 39 se sitúan entre os 600 e os 750 euros. No extremo contrario, 89 inmobles superan os 1.200 euros mensuais, o 35,04% da oferta de longa duración. Ademais, 64 anuncios aparecen na franxa de 900 a 1.200 euros e 55 entre 750 e 900 euros. A Coruña e Vigo comparten así unha característica: o intervalo de máis de 1.200 euros é o máis numeroso entre os anuncios de longa duración. A diferenza está na composición da oferta, xa que na Coruña predominan os contratos temporais e en Vigo aproximadamente tres de cada catro anuncios corresponden a vivendas de longa duración.
Bloque de vivendas en alugueiro / Arquivo
SANTIAGO E PONTEVEDRA: OS PREZOS MÁIS FRECUENTES VAN DOS 900 AOS 1.200 EUROS
En Santiago de Compostela, AGALIN contabilizou 294 anuncios, dos que 156 son de longa duración e 138 temporais. Entre os primeiros, a franxa máis numerosa sitúase entre 900 e 1.200 euros mensuais, con 54 vivendas, o 34,62%. Outros 44 anuncios superan os 1.200 euros, mentres que na parte baixa da táboa apenas aparecen seis por debaixo dos 600 euros e 18 entre 600 e 750 euros. Unha situación semellante obsérvase en Pontevedra, onde 87 dos 125 anuncios rexistrados corresponden a alugueiros de longa duración. O grupo máis numeroso volve situarse entre os 900 e os 1.200 euros, con 34 vivendas, o 39,08%. Outras 25 aparecen entre os 750 e os 900 euros, 14 entre 600 e 750 e nove por riba dos 1.200. Unicamente cinco inmobles ofrecen unha mensualidade inferior aos 600 euros. Os datos sitúan ambas as cidades nun mercado no que a maior concentración de vivendas de longa duración se atopa entre os 900 e os 1.200 euros. Esta cifra non representa un prezo medio, xa que o estudo non calcula unha renda media para cada cidade, senón que clasifica os anuncios por intervalos de prezo.
FERROL E OURENSE CONSERVAN MÁIS OFERTA NOS TRAMOS ECONÓMICOS
Ferrol e Ourense presentan unha distribución dos anuncios diferente á das cidades anteriores. En Ferrol, 167 dos 231 anuncios son de longa duración, o 72,29%. Dentro desta modalidade, a franxa predominante é a comprendida entre 600 e 750 euros, con 68 vivendas, o 40,72%. Outros 48 inmobles custan entre 750 e 900 euros, 17 sitúanse por baixo dos 600 e só tres superan os 1.200 euros mensuais. Ourense destaca pola elevada proporción de alugueiros estables: 269 dos seus 297 anuncios corresponden a longa duración, o 90,57%. O tramo máis numeroso tamén é o de 600 a 750 euros, con 123 vivendas, o 45,72%. A continuación aparecen 76 anuncios entre 750 e 900 euros. É, ademais, a cidade galega que concentra máis anuncios por debaixo dos 600 euros, cun total de 30. Con todo, mesmo neste caso representan unha minoría dentro da oferta estable, xa que equivalen ao 11,15% dos inmobles analizados. En Lugo, pola súa banda, 143 dos 172 anuncios son de longa duración, o 83,14%. A pesar diso, só 4 vivendas están por baixo dos 600 euros. A franxa máis numerosa é a comprendida entre 750 e 900 euros, con 60 anuncios, o 41,96%, seguida dos 46 inmobles que se sitúan entre 600 e 750 euros. Outros 23 aparecen entre os 900 e os 1.200 euros e 10 superan esta última cantidade.
Cartel de alugueiro dun piso / Europa Press - Arquivo
SAÍR DA CIDADE NON GARANTE UN ALUGUEIRO MÁIS BARATO
Unha das cuestións máis relevantes do estudo é o que sucede cando a procura de vivenda se traslada ás áreas metropolitanas. Para moitas persoas que non conseguen asumir os prezos dunha capital, mudarse a un municipio próximo pode parecer unha alternativa. Porén, os datos de AGALIN revelan que as contornas urbanas tampouco garanten unha oferta abundante nin prezos inferiores aos das cidades. Na área da Coruña, o informe analiza os concellos de Arteixo, Betanzos, Cambre, Culleredo, Oleiros e Sada. Entre todos reúnen 86 anuncios de longa duración e unicamente unha vivenda por baixo dos 600 euros, situada en Betanzos. A franxa máis numerosa é a de 750 a 900 euros, con 30 inmobles, mentres que outros 20 superan os 1.200 euros mensuais.
Oleiros concentra 17 dos 20 anuncios superiores aos 1.200 euros rexistrados neste conxunto de municipios. Ademais, máis da metade dos seus 69 anuncios totais corresponden a alugueiros temporais, o que contribúe a limitar a oferta de residencia habitual. Na contorna de Vigo, formada por Baiona, Gondomar, Mos, Nigrán, Redondela e O Porriño, o estudo identifica 64 anuncios de longa duración, dos que só dous custan menos de 600 euros. Pola contra, 31 superan os 1.200 euros mensuais, case a metade da oferta estable analizada. Nigrán concentra doce anuncios nesta franxa máis elevada, mentres que en Mos catro dos seus seis anuncios de longa duración superan os 1.200 euros. A elevada presenza de alugueiros temporais tamén se observa noutras localidades da zona: O Porriño conta con cinco anuncios estables entre 50 totais; Baiona, con 16 entre 51; e Nigrán, con 21 entre 60.
AS CONTORNAS DE SANTIAGO, FERROL E PONTEVEDRA TAMÉN PRESENTAN POUCAS OPCIÓNS
Nos municipios próximos a Santiago, o estudo analiza Ames, Teo e Oroso, que suman 29 anuncios de longa duración, dos que só dous quedan por baixo dos 600 euros. Vinte inmobles repártense a partes iguais entre os intervalos de 600 a 750 e de 750 a 900 euros. Ames concentra 19 anuncios estables, mentres que Teo e Oroso contan con cinco cada un. Na área de Ferrol, integrada nesta investigación por Ares, Cedeira, Fene, Mugardos, Narón e Neda, aparecen 51 anuncios de longa duración, sete deles por baixo dos 600 euros. Narón reúne 29, mentres que Neda non presenta ningún anuncio na consulta realizada. A temporalidade ten tamén unha presenza importante nalgúns destes municipios: en Ares, só dez dos 30 anuncios son de longa duración; en Cedeira, apenas catro dos 28 contabilizados. Por último, Poio, o municipio que o estudo inclúe como contorna de Pontevedra, reúne 34 anuncios de alugueiro, pero só 13 son de longa duración e ningún custa menos de 600 euros. Os datos volven amosar que a proximidade a unha cidade pode ir acompañada dunha oferta residencial limitada ou dunha presenza destacada de contratos temporais.
Vivendas, pisos, recursos de compravenda e aluguer de vivendas / EUROPA PRESS - Arquivo
O SALNÉS: CASE SEIS DE CADA DEZ ALUGUEIROS ESTABLES SUPERAN OS 1.200 EUROS
A comarca do Salnés presenta unha das distribucións máis chamativas do estudo, aínda que con importantes diferenzas entre os municipios. Nos seis concellos analizados —A Illa de Arousa, Cambados, O Grove, Sanxenxo, Vilagarcía de Arousa e Vilanova de Arousa—, AGALIN localizou 265 anuncios, pero só 92 corresponden a alugueiros de longa duración. Dentro desta oferta estable, 55 vivendas superan os 1.200 euros mensuais, o 59,78%, mentres que unicamente dúas custan menos de 600 euros. Isto significa que case seis de cada dez anuncios de longa duración analizados na comarca se sitúan na franxa máis elevada de prezos que distingue o informe.
Porén, o resultado está moi condicionado polo peso de Sanxenxo, que concentra 65 dos 92 anuncios estables e 51 dos 55 que superan os 1.200 euros. Polo tanto, a situación conxunta non pode trasladarse automaticamente ao resto dos municipios do Salnés. En Vilagarcía de Arousa, por exemplo, aparecen 20 anuncios de longa duración, dos que oito custan entre 750 e 900 euros e seis entre 600 e 750 euros. A oferta é considerablemente menor noutras localidades: Cambados e O Grove só rexistran dous anuncios estables cada un, Vilanova de Arousa conta con tres e A Illa de Arousa non presenta ningún alugueiro de longa duración entre os sete anuncios totais localizados.
O MORRAZO: 53 ANUNCIOS TEMPORAIS FRONTE A SÓ 20 DE LONGA DURACIÓN
Unha situación marcada polo predominio dos contratos temporais aparece tamén no Morrazo. Nos catro municipios analizados, Marín, Cangas, Moaña e Bueu, o estudo contabiliza 73 anuncios, dos que 53 son temporais e unicamente 20 de longa duración. Marín reúne oito anuncios estables; Cangas, seis; Moaña, cinco; e Bueu, un. Entre estas vinte opcións, só tres están por baixo dos 600 euros e sete superan os 1.200 euros mensuais. A distribución evidencia que unha parte maioritaria da oferta visible nesta comarca non está orientada ao alugueiro residencial de longa duración, segundo a clasificación empregada por AGALIN.
BARBANZA: EN BOIRO, O 90% DOS ANUNCIOS SON TEMPORAIS
A elevada temporalidade tamén aparece nas localidades do Barbanza incluídas na investigación. Boiro presenta 30 anuncios de alugueiro, pero só tres son de longa duración, de maneira que o 90% da oferta observada corresponde a contratos temporais. En Ribeira, o estudo identifica 34 anuncios, dos que sete son estables. Entre ambas as localidades reúnen, polo tanto, dez vivendas de longa duración, das que só tres se sitúan por debaixo dos 600 euros mensuais. Estes datos amosan unha diferenza importante entre o volume total de anuncios publicados e a cantidade de inmobles dispoñibles para persoas que necesitan residir durante todo o ano nunha mesma vivenda. A oferta temporal pode incrementar a presenza dun municipio nos portais inmobiliarios sen resolver necesariamente a demanda de alugueiro estable.
A MARIÑA: 137 ANUNCIOS, PERO SÓ 29 PARA VIVIR TODO O ANO
Na Mariña lucense, o estudo analiza Burela, Foz, Ribadeo e Viveiro, catro localidades que suman 137 anuncios de alugueiro. Porén, só 29 corresponden a contratos de longa duración, o 21,17% do total. A distribución dos prezos é diferente á observada noutras zonas costeiras, xa que 16 desas 29 vivendas estables custan menos de 600 euros. Con todo, a elevada proporción de contratos temporais reduce considerablemente as posibilidades de atopar unha residencia habitual. Por municipios, Foz conta con once anuncios de longa duración entre 50 totais; Ribadeo, con oito entre 21; Viveiro, con sete entre 55; e Burela, con tres entre once. A comparación permite observar que a existencia de mensualidades máis baixas non significa necesariamente que haxa unha oferta suficiente de vivendas estables.
Anuncio dun piso en aluguer / Marta Fernández Xara - Arquivo
PADRÓN, ORDES E A ILLA: SEN ALUGUEIROS DE LONGA DURACIÓN NA MOSTRA
O informe identifica tamén localidades nas que a oferta de longa duración desaparece por completo dos anuncios analizados. É o caso de Padrón e Ordes, onde a consulta non localizou ningún inmoble estable. No primeiro municipio apareceron dous anuncios totais e no segundo, un, pero ningún correspondía á modalidade de longa duración. A mesma situación se rexistra na Illa de Arousa, onde os sete anuncios localizados estaban fóra da categoría de alugueiro estable. Trátase dunha ausencia de oferta dentro da mostra examinada e non dunha constatación de que non existan vivendas dispoñibles por outras canles.
CONCELLOS OURENSÁNS NOS QUE NON APARECE NIN UN ANUNCIO
O caso da provincia de Ourense resulta especialmente significativo pola escaseza de anuncios en numerosas vilas do interior. Segundo a consulta realizada por AGALIN, O Carballiño, Verín, Xinzo de Limia e A Rúa non rexistraron ningún anuncio de alugueiro no portal analizado. O mesmo ocorreu no Pereiro de Aguiar, incluído na área da capital provincial. Estes resultados non permiten afirmar que non haxa vivendas que se aluguen neses municipios a través de inmobiliarias, contactos particulares ou outras plataformas. Non obstante, si reflicten a ausencia de oferta visible no escaparate inmobiliario examinado durante os días nos que se realizou o estudo. Na contorna de Ourense, que o informe limita a Barbadás, O Pereiro de Aguiar e San Cibrao das Viñas, só aparecen oito anuncios, todos de longa duración. Sete corresponden a San Cibrao e un a Barbadás, mentres O Pereiro non presenta ningún. Noutras vilas ourensás, O Barco de Valdeorras reúne tres anuncios de longa duración; Allariz, dous, ningún por baixo dos 750 euros; e Celanova e Ribadavia, un cada unha, ambos inferiores aos 600 euros mensuais.
UNHA OU DÚAS VIVENDAS COMO ÚNICA ALTERNATIVA EN NUMEROSAS VILAS
A escaseza de anuncios non se limita á provincia de Ourense. Na Coruña, Melide presenta unha única vivenda de longa duración, situada entre 900 e 1.200 euros, mentres que Pontedeume conta tamén cunha soa opción, neste caso entre 600 e 750 euros. As Pontes reúne dous anuncios estables, ambos entre 600 e 750 euros. En Noia aparecen catro, sen ningún por debaixo dos 600 euros; en Cee, cinco, dos que dous están nese tramo inferior; e en Carballo, oito, coa metade por baixo dos 600 euros mensuais. Na provincia de Pontevedra, A Estrada presenta unha única vivenda de longa duración; Lalín e Tui, dúas cada unha; e Ponteareas, tres. Nin A Estrada nin Lalín ofrecen anuncios inferiores aos 600 euros na consulta, mentres que Tui e Ponteareas contan cunha opción cada unha nesta franxa.
Nas vilas do interior de Lugo, a oferta observada tamén resulta moi limitada. Chantada presenta un único anuncio, situado entre 900 e 1.200 euros; Monforte de Lemos conta con dúas vivendas de longa duración entre sete anuncios totais; Sarria reúne tres, todas por baixo dos 600 euros; e Vilalba outras tres, repartidas entre os intervalos inferiores aos 900 euros. O resultado é un mapa no que a oferta estable resulta reducida mesmo en municipios onde os prezos son comparativamente máis baixos. Para quen busca unha casa, atopar unha mensualidade asumible pode ser inútil se apenas existen vivendas entre as que escoller.
A CORUÑA E VIGO PERDEN CASE A METADE DOS ANUNCIOS DESDE 2022
Ademais da fotografía actual, AGALIN incorpora ao seu estudo diferentes series históricas que permiten comparar o número de anuncios publicados en varios momentos desde 2022. Os datos non amosan unha evolución uniforme nas sete cidades galegas. En A Coruña, a oferta total pasa de 545 anuncios en abril de 2022 a 280 en outubro de 2026, o que representa unha redución do 48,62%. En Vigo, os anuncios baixan de 636 a 338 no mesmo período, cun descenso do 46,86%. Ourense tamén presenta unha diminución, aínda que moito máis moderada: de 319 anuncios en abril de 2022 a 297 en outubro de 2026. Porén, as outras catro cidades analizadas rexistran unha evolución distinta. Santiago de Compostela pasa de 150 a 294 anuncios; Ferrol, de 108 a 231; Pontevedra, de 88 a 125; e Lugo, de 108 a 172. Estas diferenzas son importantes para interpretar correctamente a evolución do mercado. O estudo non reflicte unha caída xeneralizada do número total de anuncios en todas as cidades, senón comportamentos distintos segundo a localidade. Ademais, os recontos históricos non permiten identificar por si mesmos cantas das vivendas anunciadas en cada momento estaban dispoñibles para alugueiros de longa duración.
O propio documento require unha cautela adicional á hora de analizar a evolución das mensualidades. As táboas correspondentes a períodos anteriores distribúen por intervalos de prezo o total dos anuncios rexistrados, mentres que en outubro de 2026 a clasificación dos prezos se aplica especificamente aos inmobles identificados como alugueiros de longa duración. Esta diferenza metodolóxica impide interpretar directamente a variación das porcentaxes como unha medida exacta da subida dos prezos dun mesmo tipo de vivenda. Non se pode comparar sen matices unha mostra histórica que inclúe contratos temporais cunha clasificación actual que selecciona unicamente os alugueiros estables. O documento permite observar como evolucionou a cantidade de anuncios localizados, pero non ofrece unha comparación homoxénea de todas as modalidades de alugueiro ao longo do período estudado.
Vivenda en aluguer / Marta Fernández Jara - Arquivo
AS LIMITACIÓNS DO ESTUDO: NON TODO O QUE SE ALUGA APARECE EN IDEALISTA
AGALIN sinala que a súa investigación está elaborada a partir dos anuncios publicados en Idealista e recoñece que quedan fóra outras vías polas que se poden ofrecer vivendas en alugueiro. Entre elas figuran outras plataformas inmobiliarias, as páxinas web das axencias e os contactos particulares. A asociación estima que poderían existir desviacións de entre o 5% e o 10% respecto da situación real e sinala que arredor doutro 20% dos inmobles poderían quedar fóra por non estar anunciados no portal utilizado. Estas cantidades son estimacións formuladas pola entidade e non constitúen unha marxe de erro estatística acreditada.
Ao mesmo tempo, AGALIN advirte de que unha mesma vivenda pode aparecer publicada varias veces, tanto por diferentes axencias inmobiliarias como polo propio propietario, xa que a recollida de información non chegou ao detalle de depurar todos os posibles anuncios duplicados. Por este motivo, o informe debe interpretarse como unha fotografía da oferta anunciada nun portal concreto durante tres días de outubro de 2026, e non como un reconto exhaustivo de todas as vivendas dispoñibles no mercado galego. Tampouco permite calcular unha renda media para Galicia nin coñecer o importe dos contratos que permanecen en vigor, senón os prezos solicitados nos anuncios observados.
O PROBLEMA NON É SÓ O PREZO: TAMÉN FALTAN VIVENDAS NAS QUE QUEDAR
Coas limitacións propias desta metodoloxía, os datos permiten identificar unha realidade que se repite en boa parte do territorio galego. O alugueiro de longa duración por menos de 600 euros é minoritario nas sete cidades; as áreas metropolitanas non garanten unha alternativa máis barata; e numerosas vilas presentan unha oferta mínima ou inexistente dentro da mostra. O peso dos contratos temporais introduce ademais unha dificultade adicional en territorios moi diferentes. Na Coruña, case seis de cada dez anuncios analizados corresponden a esta modalidade. En comarcas como O Salnés, O Morrazo, O Barbanza ou A Mariña, a diferenza entre a oferta total e a dispoñible para residir durante todo o ano tamén resulta especialmente significativa. A situación non é idéntica en toda Galicia. Ourense e Ferrol conservan unha maior presenza de anuncios nos intervalos económicos, mentres que Vigo, A Coruña e Santiago concentran un elevado número de vivendas nas franxas máis caras.
Ao mesmo tempo, determinadas localidades do interior presentan prezos inferiores aos das grandes cidades, pero cunha oferta tan limitada que apenas deixa marxe para escoller. A principal conclusión do estudo de AGALIN é que a dificultade de acceso ao alugueiro non se explica unicamente polo encarecemento das mensualidades. Tamén inflúen a escaseza de vivendas destinadas á residencia habitual, a distribución territorial da oferta e o avance dos contratos temporais en determinados mercados. Para quen busca un fogar en Galicia, esta combinación pode converter a procura nunha sucesión de renuncias: ampliar a distancia ao lugar de traballo, asumir unha mensualidade máis elevada, aceptar unha vivenda que non responde ás necesidades familiares ou continuar agardando a que apareza unha oportunidade. Os 79 anuncios de longa duración por menos de 600 euros entre os 1.194 analizados nas sete grandes cidades resumen esa dificultade: atopar unha vivenda na que quedar e que, ademais, se poida pagar.